KIEZEN

Wat vertelt het etiket?

Je staat voor het schap met olijfolie. Extra vierge, een Italiaanse vlag, ‘koude extractie’, een BOB-logo. Wat vertellen die woorden en beelden je?

Het etiket helpt je kiezen, als je weet waarop je kunt letten. We nemen de belangrijkste vermeldingen met je door.

Wat moet er op het etiket staan?

Op een verpakking met olijfolie staan verschillende wettelijk verplichte gegevens. Een belangrijke vermelding is de wettelijke verkoopbenaming. Voorbeelden zijn extra vierge olijfolie en vierge olijfolie.

Verder vind je op het etiket onder meer de netto-inhoud, de THT-datum, een bewaaradvies en de naam en het adres van het bedrijf dat verantwoordelijk is voor de informatie op het etiket. Bij extra vierge en vierge olijfolie staat ook de herkomst vermeld.

BOB en BGA: beschermde geografische namen

Olijfolie met een officieel beschermde geografische naam herken je aan een van deze Europese logo’s.

BOB
Beschermde oorsprongsbenaming

Bij een BOB vinden alle stappen van de productie plaats binnen het vastgestelde gebied. Op het logo staat alleen ‘Beschermde oorsprongsbenaming’. Om welk gebied het gaat, lees je bij de beschermde naam van de olie. Op een Italiaanse olijfolie kan bijvoorbeeld ‘Terra di Bari DOP’ staan.

BGA
Beschermde geografische aanduiding

Bij een BGA vindt minstens één stap van de productie plaats in het aangegeven gebied. Ook hier vertelt de beschermde productnaam om welk gebied het gaat. Zo verwijst bijvoorbeeld Olio di Puglia IGP naar de Italiaanse regio Puglia.

[Bron logo’s: Europese Commissie]

Per taal verschillen de afkortingen op de logo’s. In het Nederlands zie je BOB en BGA. Op Italiaanse, Spaanse en Portugese etiketten staat meestal DOP en IGP, in het Frans AOP en IGP en in het Engels PDO en PGI. Op Griekse etiketten kun je ΠΟΠ en ΠΓΕ tegenkomen. Wat wel hetzelfde blijft zijn de vorm en de kleuren van de Europese logo’s waardoor je ze altijd kunt herkennen.

Een BOB- of BGA-logo vertelt dus iets over de beschermde herkomst en de vastgelegde productievoorwaarden.

Voorbeeld van een logo uit Puglia

Als voorbeeld nemen we een Olio di Puglia IGP. De olie moet ten eerste voldoen aan het officiële ‘productdossier’ om deze beschermde naam en het blauwe BGA-logo te mogen gebruiken. Dit dossier is een regelboek waarin precies staat waar en hoe de olie moet worden gemaakt en welke kenmerken zij moet hebben. De officiële samenvatting van dit productdossier is door de Europese Commissie gepubliceerd.

Links het productlogo van Olio di Puglia IGP, rechts het Europese BGA-logo.

Voor Olio di Puglia IGP gelden strengere regels dan de algemene voorwaarden voor een BGA. De olijven moeten in Puglia groeien en geoogst worden. Dat geldt ook voor de extractie, de opslag en het bottelen. Daarnaast moet de olie minstens 70% bestaan uit de olijvenrassen die in het productdossier worden genoemd. Dat zijn bijvoorbeeld Coratina, Cellina di Nardò en Ogliarola. Eisen voor onder meer de zuurgraad, de hoeveelheid biofenolen en de fruitigheid, bitterheid en peperigheid van de olijfolie zijn ook belangrijk.

De beschermde naam koppelt de olie aan Puglia en aan vastgelegde eisen voor de herkomst en productie. Het logo laat zien dat de olie aan die gecontroleerde eisen voldoet.

Eerste koude persing en koude extractie

Soms kom je op etiketten de tekst ‘eerste koude persing’ of ‘koude extractie’ tegen. Die terminologie mag niet zomaar gebruikt worden. De olijfolie moet extra vierge of vierge zijn en bij de productie mag de temperatuur niet boven 27 °C komen. Bij ‘eerste koude persing’ gebeurt dat met traditionele hydraulische persen. Bij ‘koude extractie’ gebeurt dat met een centrifuge of via percolatie.

THT-datum, oogstjaar en botteldatum

De THT-datum geeft aan tot wanneer de olie bij de juiste bewaring haar kwaliteit hoort te behouden. Het oogstjaar vertelt wanneer de olijven zijn geoogst en de botteldatum wanneer de olie in de fles is gegaan.

De THT-datum moet op het etiket staan; het oogstjaar is niet verplicht. Staat er op een fles extra vierge of vierge olijfolie wel een oogstjaar? Dan moet alle olie in die fles uit diezelfde oogst komen.

Het bedrijf dat de olie onder zijn eigen naam of merk verkoopt, is verantwoordelijk voor de THT-datum. Dat kan de producent zijn, maar bijvoorbeeld ook een supermarkt met een huismerk. Er is geen vaste Europese termijn die bepaalt hoelang olijfolie houdbaar is.

Soms staat op het etiket ook de smaakintensiteit. Dat kan handig zijn, maar of de olie bij jouw smaak en je gerecht past, ontdek je door te ruiken en te proeven.


Bronnen